Twardy góral ze Ski Amadé

RSS
Follow by Email
Facebook
Google+
http://narty-austria.org/twardy-goral/
Twitter
Instagram

To historia jednej z najbardziej nieprawdopodobnych karier w sportach zimowych, opartej na niezwykłej determinacji. Oraz niesamowicie silnym organizmie zwykłego chłopaka ze Ski Amadé.

Niedawno jeden z portali zajmujących się tematyką narciarską przypomniał na Facebooku ten filmik:

Nakręcony w 1998 roku podczas Igrzysk Olimpijskich w Nagano materiał powstał podczas zawodów w zjeździe mężczyzn. Choć trudno w to uwierzyć, ten nieszczęśnik uwieczniony na filmie po kraksie otrzepał się i dokończył zjazd, a trzy dni później zdobył złoty medal w supergigancie. Nazywa się Hermann Maier i mieszka z żoną i dziećmi we Flachau w Austrii, w sercu regionu Ski Amadé.

To niesamowicie uparty człowiek. Urodził się w 1972 roku w miejscowości Altenmarkt, która również leży na terenie Ski Amadé. Pierwsze kroki na nartach stawiał jako dziecko, pod okiem ojca, który prowadził we Flachau szkółkę narciarską. Rozwój kariery Hermanna Maiera skomplikowała choroba przebyta w dzieciństwie, która niekorzystnie wpłynęła jego na rozwój fizyczny. To było powodem, dla którego przez cały okres juniorski nie dostał się do kadry ani do szkoły narciarskiej. Mimo to nie porzucił profesjonalnego narciarstwa i startował w zawodach mniejszej rangi, pracując równocześnie jako murarz i instruktor narciarski – u ojca. W końcu, w wieku 24 lat, zabłysnął podczas zawodów Pucharu Świata rozgrywanych we Flachau, kiedy przecierał trasę przed właściwymi zawodami i przy okazji osiągnął 12 czas wśród wszystkich tego dnia zmierzonych.

Jeszcze w tym samym sezonie zebrał pierwsze punkty w Pucharze Świata, a w następnym, 1996/1997, odniósł pierwsze zwycięstwo w supergigancie. W końcowej klasyfikacji był 21. W kolejnym sezonie, czyli zaledwie dwa lata po rozpoczęciu oficjalnej kariery, w lutym 1998 wywalczył dwa złote medale olimpijskie na wspomnianych Igrzyskach w Nagano. Przez następnych kilka sezonów był bezkonkurencyjny. Zdobył trzy złote medale w Mistrzostwach Świata, trzy Kryształowe Kule i 9 tzw. Małych Kryształowych Kul, w konkurencjach takich, jak supergigant, gigant i zjazd. Wielokrotnie w tym okresie także stawał na podium Mistrzostw Świata i Pucharu Świata.

Tę świetlaną karierę w sierpniu 2001 przerwał koszmarny wypadek. Jadącego na motocyklu Maiera potrącił samochód. Austriak miał prawą nogę złamaną w kilku miejscach i poważnie uszkodzone mięśnie. Groziła mu amputacja kończyny. Po skomplikowanej operacji, podczas której wszczepiono mu do nogi ponad 30-centymetrową śrubę, Maier musiał się właściwie nauczyć od nowa chodzić. Po długiej rehabilitacji, półtora roku po wypadku, w styczniu 2003 wrócił do zawodowego narciarstwa i wygrał zawody Pucharu Świata w supergigancie w Kitzbuehel. W tej samej konkurencji w lutym zdobył srebrny medal na Mistrzostwach Świata w Sankt Moritz. Kolejne dwa sezony to znów pasmo sukcesów: Kryształowa Kula za sezon 2003/2004, złoty medal Mistrzostw Świata w 2005, i dwa medale, srebrny i brązowy, na Igrzyskach Olimpijskich w Turynie w 2006 roku.

Od 2006 roku Hermann Maier notował jednak już coraz słabsze starty, a w 2009 roku, po kolejnej kontuzji, zdecydował o zakończeniu kariery. Dorobek tych kilkunastu lat kariery ma naprawdę imponujący: 4 medale olimpijskie, 6 medali Mistrzostw Świata i 4 Kryształowe Kule, oraz mnóstwo innych medali i wyróżnień. Dzięki temu pozostaje jednym z najbardziej utytułowanych narciarzy alpejskich w historii tej dyscypliny. Jego niezwykły hart ducha, zawziętość, ambicja i niepoddawanie się przeciwnościom losu stały się legendarne – swojej „niezniszczalności” zawdzięcza przydomek „Herminator”. Obecnie zajmuje się karierą filmową – wystąpił nawet w drugoplanowej roli w serialu „Komisarz Rex” – i kontraktami reklamowymi.

hermann-maier

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *